De Starfish-aanpak is er altijd op gericht om zoveel mogelijk zelf te doen. Ik geloof dat organiseren zo simpel mogelijk kan. Ik denk namelijk dat iedereen kan organiseren.

Starfish21 biedt laagdrempelige ondersteuning in de vorm van online programma’s en memberships voor medewerker of organisatie.

Ik zie organisaties als levende systemen. Een levend systeem voelt veranderingen in zijn interne en externe omgeving aan. Een levend systeem kan aanpassen van binnenuit. “Voelen” wat de wereld om je heen vraagt en ernaar handelen. Een organisatie als levend systeem ontwikkeld zich voortdurend, werkt op basis van vertrouwen aan continue ontwikkeling van de organisatie en de individuen die er werken. Organisaties zijn flexibel, wendbaar, simpel georganiseerd met een levendig lerend vermogen.

Starfish21 werkt volgens holacratische principes. Leidend zijn de principes:

  • werken vanuit de “purpose” van de organisatie
  • eigenaarschap geven en nemen
  • je aan je verantwoordelijkheden houden
  • open zijn en durven te reflecteren
  • zelfstandig kunnen werken
Partner Martine van der Steeg

Mijn verhaal: sinds mijn jeugd ben ik gefascineerd door groepsprocessen en omgevingen/systemen die bepalend zijn voor gedrag.Inmijn jeugd woonde ik met mijn vader, moeder en twee jaar jongere broertje in het midden van Nederland in een dorp vlakbij Utrecht. Mijn vader was veel op reis, mijn moeder werkte een paar dagen in de week als maatschappelijk werkster en we hadden een fijne oppas die drie dagen in de week bij ons was. Helemaal prima. Happy family. Toen ik 10 was en mijn broertje 8, besloten mijn ouders een kindje te adopteren, een meisje. Mijn zusje was 2 toen ze bij ons kwam wonen, in september 1985. In oktober 1985 werd mijn broertje aangereden door een brommer. Hij raakte ernstig gewond. Hij lag een paar dagen in coma en had een ernstige hersenkneuzing. Hij moest alles opnieuw leren: lopen, schrijven, lezen, muziek maken. Alles. Ik weet niet of een van ons het bewust door had op dat moment, maar ons gezinssysteem veranderde. We waren van 4 naar 5 gezinsleden gegroeid. Het vijfde gezinslid was alleen geen baby die blanco op de wereld kwam. Nee, het was een beschadigd meisje dat veel aandacht en begeleiding nodig had. En datzelfde gold opeens ook voor mijn broertje. Mijn vader was nog steeds veel op reis. Dus maakte ik een keuze: ik zou ervoor zorgen dat mijn ouders geen last van mij zouden hebben. Ik was tenslotte al 10. Ik zou alles zelf en alleen gaan doen. Zodat alle tijd en aandacht naar mijn broertje en zusje konden gaan. Ons familiesysteem veranderde ingrijpend. De samenstelling, de prioriteiten, de tijd die nodig was om aan het systeem te geven, de energie (van “happy family” naar stress en veel zorgen). Daarmee veranderde ieders gedrag. Ik ging me terugtrekken en vooral keihard werken aan school (ik deed dat jaar groep 7 en 8 in één), mijn broertje en zusje hadden veel zorg nodig van mijn ouders, zij werden een hecht viertal. Ik was altijd twee handen op één buik met mijn broertje, en nu was ik hem “kwijt”. En mijn zusje bracht zowel vreugde als chaos. Ze probeerde een plek te veroveren in het gezin, en dat ging niet altijd op een lieve manier (kon zij ook niks aan doen).

Dat was het moment waarop ik (later) leerde dat systemen met hun waarden en normen, spelregels en rollen die iedereen heeft in het systeem bepalend zijn voor het gedrag wat eruit voortvloeit. En als je dit niet ziet, niet erkend of niet bespreekbaar maakt, het heel veel onnodig stuk kan maken. In gezinnen, in teams, in organisaties. De weg naar resultaat, succes, tevredenheid, geluk, geld, vertrouwen en liefde verloopt in vier stappen:

  • Stap 1: bewustwording van het grotere geheel (het systeem)
  • Stap 2: bewustwording van het gedrag wat het effect is van het grotere geheel
  • Stap 3: definiëren/benoemen welk gedrag wenselijk is
  • Stap 4: in het grotere geheel dingen veranderen, zodat het wenselijke gedrag kan ontstaan.